Ik zei toch dat we een zootje ongeregeld waren? Zelf in de introductiestukjes kiezen we allemaal voor een andere vorm. Maar diversiteit is goed, zozeer zijn we allemaal nog wel van de oude politiek. Dus hier zijn we, in alfabetische volgorde en de helft onder een laffe schuilnaam:
Cisca
Ooit, lang geleden, studeerde ik. Ik leverde een scriptie af over sloppenwijken in Marokko, ging werken bij een gerenommeerd Nederlands ingenieursbureau, en nam na negen maanden ontslag, me met een schok beseffend dat de door mij zo gedroomde supercarrière niet in de for profit business lag.
Sinds 2006 woon ik aan de oostkust van de VS, en werk ik voor de lokale provincie.
Ik hou een geweldig boeiend huis tuin en keuken log bij vol oppervlakkige wetenswaardigheden uit mijn dagelijks leven, maar heb natuurlijk ook weleens iets minder oppervlakkigs te vertellen. Tenminste, dat denk ik.
Emma
Ik ben Emma. Nog lang niet gepromoveerd, al is mijn proefschrift (over de effectiviteit van bepaalde beleidsinstrumenten) sinds de laatste herfstvakantie af. Daar gaan nog wel wat reviewrondes overheen. Inmiddels werkzaam als rijksambtenaar op ruim anderhalf uur reizen van mijn huis. En dan valt het niet mee, als werkende moeder. Gelukkig heb ik een man die heel flexibel en huishoudelijk is, en is er genoeg vrije tijd om met de kinderen door te brengen. Veel tijd voor andere dingen houd ik niet over. Ik sport, herzie de concept-proefschrifthoofdstukken, en schrijf af en toe op dit blog. Wie weet, vindt iemand het leuk om dat te lezen.
Franka
Journalist. Werkt aan een boek over de generatie die kind was toen Tsjernobyl gebeurde. Maar ook wel eens voor de radio, of voor de krant, of voor wie maar van mijn diensten gebruik wil maken. Praat teveel over Wit-Rusland. Of Tsjernobyl. Of boeken. Gaat graag dansen, als ze niet op reis is. Hoewel, ook dan gaat ze graag dansen. Houdt niet zo van kort en bondig. Maar probeert het toch.
Ivar Bomzaaijer
Ivar Bomzaaijer is iemand die zich kwaad maakt over de rechtstaat zonder rechten te hebben gestudeerd, over de economie zonder zeker te weten wat Pareto nou ook alweer precies is en die voorts omschreven kan worden als Wiegel noch Biegel. Ivar zal het niet laten je hoogmoedig op je eigen inconsequenties te wijzen. Stemt vóór: intelligente, scherpe betogen; bieren; polemiek mèt bieren. Stemt tégen: huppelkutjes, nikserigheid, valse nederigheid, “maar dat is maar mijn mening, hihi” en de platte aformismen waarin Nederlandse columnisten grossieren.
Leef er maar mee.
Karolien
Leeft. Woont. Werkt. Heeft lief. Net als alle anderen. Geeft het verdiende geld weer uit aan boeken, speciaalbier, reizen (het liefst met een rugzak en een tent in de rimboe, maar een stad met Historie is ook fijn), lekker eten, treinkaartjes, en haar internetverbinding. Dat hoeft overigens niet in deze volgorde. Karolien roept al jaren dat ze van landen houdt waar het klimaat slecht en het bier duur is, maar is ondertussen even vaak in Oost-Europa te vinden als in haar geliefde Noorwegen. Erg consequent is ze dus in elk geval niet. Maar is daar iets op tegen als het eten bijna op tafel staat en de tweede fles wijn wordt opengetrokken?
Mig
Mig is tekstschrijver geweest voor een bijdehand meisje uit Arnhem dat het leven op de wereld beter en mooier wil maken, was actief in de studentenpolitiek en schreef als redactielid mee in een aantal blaadjes. Hij is nu filosofiestudent in ruste, werkzaam als verkoper bij een groot Zweeds meubelhuis en actief bij een politieke partij met zin in de toekomst. Blogte al eerder op een eigen domein, waar het schrijven na twee jaar wat doodbloedde. Nu kriebelt het weer en klimt hij dus weer in de pen.
Schrijft over wereldburgerschap, digitale burgerrechten, een groene toekomst, persoonlijk leven en alles wat daar nog met de haren bij te trekken valt.
Mr.I
En overigens ben ik van mening dat het liberalisme nooit een oplossing zal bieden voor grote maatschappelijke problemen. Zo, dat is gezegd.
Mijn naam is mr. I en ik ben inmiddels de dertig gepasseerd. Na mijn studie (bestuurskunde) heb ik diverse werkgevers versleten. Nu werk ik voor een overheidsorganisatie. Ik heb verschillende passies. Twee belangrijke zijn (stads)sociologie en methodologie. Ik hou van objectiviteit en logica, maar geloof niet in maakbaarheid. Ik stoor mij aan debatten waarvan je van tevoren de uitkomst weet. Ik wil op deze weblog graag schrijven over politieke processen en beter in zicht brengen wanneer objectiviteit het verliest van subjectieve besluitvorming. Volgens mij houdt de wetenschap te snel op en beginnen politieke processen te vroeg.
Ook ben ik vader van twee kinderen, lees ik graag boeken en noemt mijn vriendin mij een consument.
Prediker
Prediker doet iets onbegrijpelijks ambtelijks in een volstrekt oninteressante bestuurslaag, en is daar doorgaan prima tevreden mee. Daarnaast rommelt hij wat in de politiek. Zijn belangrijkste ambitie hier is om de meest pretentieuze logger te worden, en hoe beter dat te doen dan met een absurd pretentieus pseudoniem? Of, in de woorden van de oospronkelijke prediker (1;2); “Het is al ijdelheid.”
