voetbaloverlast

Als je, zoals wij, met jonge kinderen in een krachtwijk hebt gewoond, dan weet je wel zo’n beetje wat er aan overlast van buren te verwachten is. Onze zoon is een tijdlang met een CD met kinderliedjes naar bed gegaan omdat hij anders bang in zijn bed lag terwijl de buurjongen zijn vader met een mes bedreigde (weken achter elkaar, met geschreeuw, gehuil en allerlei ander lawaai tot gevolg). De ramen zijn een tijdlang potdicht gebleven omdat de andere buurman nat hout stookte (in zijn houtkachel in zijn houten uitbouw… levensgevaarlijk ook nog, afgezien van de rookoverlast). Maar hoe vervelend ook, je woont er samen, dus je maakt er samen het beste van.

Nu wonen wij redelijk op stand. In een hoekwoning in een blanke, grijze wijk waar nooit iets gebeurt. En dat blijkt. Want wie zijn nu de overlastgevers? Wijzelf. Al een aantal weken zien we ‘s avonds, als er na het eten door de straatjeugd gevoetbald wordt op onze oprit, een bezorgde overbuurvrouw (80+) voor haar raam staan. Ze maakt zich duidelijk zorgen over haar auto, want als de bal onverhoopt de straat over mocht rollen, zou die daar inderdaad tegenaan kunnen komen. Of… nog erger, tegen haar plantjes. Want als de auto er niet staat, kan het zijn dat de bal in haar tuin komt. Dat is in de anderhalf jaar dat we hier nu wonen, welgeteld 1 keer gebeurd.

Maar ja, in een straat waar nooit iets gebeurt, valt dat uiteraard wel op. Na wekenlang voor het raam staan en boos kijken, blijkt dat wij niet stoppen met voetballen. Sterker nog, er komen steeds meer kinderen meedoen, want er is eindelijk eens iets te beleven. Dus trok de overbuurvrouw vanavond de stoute schoenen aan en sprak mijn man aan. Het blijkt dat ze zeer veel last van ons heeft. Voetballen op straat, dat is verboden. Als de bal in haar tuin komt, gaat ze de politie bellen. Niet om het een of ander hoor, maar er hebben hier in de straat nog nooit vlaggetjes gehangen. En… sinds wij hier in de wijk wonen, is het hier behoorlijk veranderd. Arme overbuurvrouw. Wat zou die een schok krijgen van echte overlast, zeg!